شركت هاي تجاري
شركت هاي تجاري
شركت هاي تجاري بر اساس قرارداد تشكيل مي شوند. در اين قرارداد، افراد توافق مي كنند كه چه چيزي را به شركت بياورند. حتي اگر فلان كار و عملي را بلد باشد مي تواند به عنوان سهم خود بياورد يا اگر ملكي دارد مي تواند از آن ملك براي مكان استفاده كند. شركت را معرفي كنيد و آن را آورده در نظر بگيريد. اين افراد در هر سود و زيان مربوط به شركت شريك هستند. بايد به اين نكته اشاره كنم كه اين شركت ها از نظر تعداد اعضا/ميزان سرمايه اي كه در ابتدا وارد شده است/و همچنين نوع كار و فعاليت هايي كه در شركت انجام مي شود متفاوت است كه اميد مي رود. كه در اين مبحث به انواع اين شركت ها پرداخته خواهد شد.
اگر يك تقسيم بندي كلي براي شركت هاي تجاري انجام دهيم، بايد شركت هاي سرمايه و شركت هاي فردي ذكر شود.
ابتدا اجازه دهيد شركت هاي سرمايه اي را توضيح دهيم:
در اين شركت ها شخصيت شركا مهم نيست و سهام شركا به راحتي و بدون نياز به توافق همه شركاء به عنوان مثال مانند شركت سهامي عام/شركت سهامي خاص/سهامي مختلط قابل انتقال است. .
در مورد شركت هايي كه به نام شركت هاي انفرادي ناميده مي شوند، شخصيت شركا مهم است، يعني در صورت تمايل به واگذاري سهام، ابتدا بايد اجازه و رضايت همه شركا را بگيريد، مانند شركت هاي نسبي/ شركت هاي مختلط غير سهامي. /شركت هاي مسئول محدود/ و همچنين شركت هاي تعاوني.
ماده 21 قانون تجارت به درستي شركت سهامي را براي ما تعريف كرده است.
شركت هاي سهامي را مي توان به سهام عمومي و سهام خصوصي تقسيم كرد.
شركت هاي سهامي عام
اين شركت ها عمدتاً برنامه هاي سنگين دولتي يا دولتي مانند مسائل مربوط به صنايع و معادن را انجام مي دهند. پنج نفر براي اين شركت ها كافي است. سرمايه اين شركت ها به سهام تقسيم مي شود. بنيانگذاران تامين مي شود و بخشي ديگر با كمك پذيره نويسي و سرمايه گذاري عمومي قابل حل است.
شركت خصوصي محدود:
اين شركت حداقل سه شريك دارد و سهام اين شركت فقط با موسسين حل و فصل مي شود و شركا اجازه ندارند با كمك پذيره نويسي يا كمك هاي مردمي به اين موضوع رسيدگي كنند.
اين شركت نيز مانند شركت قبلي ما كه سهامي عام بود سرمايه را مي توان به سهام تقسيم كرد و مسئوليت سهامداران بر اساس ميزان سهامي است كه دارند.
بين شركت دولتي و خصوصي تفاوت هايي وجود دارد كه در ادامه مي خوانيد.
در مورد تعداد اعضا يكي از تفاوت هاي آنهاست. در مورد شركت سهامي عام پنج نفر مي خواهيم اما براي شركت سهامي خاص با سه نفر حل مي شود.
در شركت سهامي عام اجازه داريم مقداري از سهام را به روش پذيره نويسي و مردمي تهيه كنيم اما در شركت سهامي خاص تمام سرمايه بر عهده موسسين است.
شركت سهامي عام عموما بيشتر براي برنامه هاي دولتي است اما شركت سهامي خاص اينگونه نيست و دولتي نيست.
تفاوت مهم ديگر شركت سهامي عام با شركت سهامي خاص اين است كه در شركتي كه سهامي خاص است براي واگذاري اجازه همه سهامداران لازم است اما برعكس در شركت سهامي عام نيازي به مجوز نيست.
از سهام شركت هاي خصوصي نمي توان در بورس استفاده كرد اما از سهام شركت هاي دولتي مي توان استفاده كرد.
اوراق مشاركت در شركت هاي سهامي عام است و در شركت هاي سهامي خاص امكان پذير نيست.
شركت سهامي چه نوع شركتي است؟
اين شركت بين شركت سهامي و سهامي خاص است و بر اين اساس يك يا چند نفر از شركا در قبال اشخاص ثالث مسئوليت تضامني دارند و اشخاص ديگري كه سهامدار ناميده مي شوند بر اساس آنچه كه دارند مسئوليت دارند. آورده اند.
راه هاي ثبت شركت با مسئوليت محدود:
تنظيم شركت نامه: شركت نامه همان اساسنامه اي است كه در شركت هاي سهامي وجود دارد. اين شركتنامه بايد بر اساس ضوابط و شرايط مندرج در ماده 95 قانون تجارت انجام شود.
پرداخت كليه وجوه نقدي و غيرنقدي طبق آنچه در ماده 96 قانون تجارت آمده تعيين شود.
شركت با مسئوليت محدود مانند بسياري از شركت هاي ديگر براي ثبت به مدارك و شرايط زير نياز دارد:
كليه شركا بايد كپي كارت ملي و كپي شناسنامه داشته باشند.
گواهي عدم سوء پيشينه كيفري
در دسترس بودن رونوشت مبايعه نامه با امضاي كليه سهامداران.
تعداد دو نسخه درخواست نامه كه داراي امضاي سهامداران باشد.
داشتن مجوز.
برچسب: ،
ادامه مطلب